येशूको पछि लाग्नु भनेको धर्म पालना गर्ने कुरा होइन; यो जिउँदो व्यक्तिलाई चिन्नु हो। उहाँले हामीलाई केवल शिक्षाको सम्पदा मात्र दिनुभएन, उहाँले आफैँलाई दिनुभयो। हामीले उहाँबाट आज्ञा पाएर, उहाँबिना क्रिश्चियन जीवन जिउने कुरा होइन। हामीले उहाँका शब्द र कामहरूलाई टाढाबाट हेरिरहने र प्रशंसा गर्ने कुरा होइन, हामी आफैँ खेलमा सहभागी हुन्छौं। हाम्रो चेलापनमा भावनाहरूमा आधारित हुँदैन, जो हावाको दिशा परिवर्तन जस्तै आउने र जाने गर्छन्। हामी पछ्याउँछौं।
चेलापनमाको प्रतिज्ञा भनेको हाम्रो आज्ञापालनमा हामी एक्लै छैनौं। हामी एक व्यक्तिको पछि लाग्दैछौं। हामी उहाँसँग कुरा गर्न सक्छौं, उहाँसँग रुन सक्छौं, उहाँलाई सुन्न सक्छौं, र उहाँसँगै काम गर्न सक्छौं। धेरै धर्महरूले आफ्ना अनुयायीहरूलाई सिद्धान्तहरूको सेट सिकाएर, ती सिद्धान्तहरू पालन गर्न पठाउँछन्, तर जीवित येशूले हामीलाई सिकाउँदा हामीसँगै हुनुहुन्छ। हामीसँग सिद्धान्तहरू, भावनाहरू, जिज्ञासा र कारणहरू हुनुपर्छ, तर हामी हाम्रो जीवनलाई यी मध्ये कुनै एकमा मात्र आधारित गर्दैनौं। हामी उहाँको पछि लाग्छौं।
“मेरो पछि लाग र मेरो चेला बन,” येशूले भन्नुभयो।
लूका ५:२७
